|
Reisverslag
Klik op één van de onderstaande links om het verslag van die dag te lezen. Je kunt ook de verslagen van dag tot dag achterelkaar lezen door naar beneden te scrollen.
Maandag 15 oktober | Johannes-Hazyview Dinsdag 16 oktober | Panoramaroute-Pezulu Woensdag 17 oktober | Gamedrive en Krugerpark Donderdag 18 oktober | Krugerpark Vrijdag 19 oktober | Bushwalk en Swaziland Zaterdag 20 oktober | Onderweg naar Winterton Zondag 21 oktober | Amphitheater Drakensbergen Maandag 22 oktober | Golden Gate National Park Woensdag 24 oktober | Lesotho Ponytrek Donderdag 25 oktober | Graaff-Reinet Vrijdag 26 oktober | Graaff-Reinet Mountain Zebrapark Zondag 28 oktober | Addo Elephant Park Maandag 29 oktober | Port Elizabeth, Kaapstad, Stellenbosch Dinsdag 30 oktober | Betty's Bay en Hermanus Woensdag 31 oktober | Kaap de Goede Hoop, Kaapstad Donderdag 1 november | Kaapstad
Om 6.00 uur stonden Ed en Loes al op de stoep om ons naar Schiphol te brengen. Na de koffie en het ontbijt vertrekken we naar Schiphol. Als we daar om 8.15 uur aankomen, staan Mike en Manon ons al op te wachten om uit te zwaaien. We wilden eerst even de bagage inchecken om daarna rustig nog even koffie te kunnen drinken met z’n allen. Maar de herfstvakantie was begonnen en we waren niet de enige. Er stond een enorme rij voor de incheckbalies. Na een half uur moesten we een digitaal ticket printen, maar dit lukte niet. (Thuis hadden we ook al tevergeefs geprobeerd in te checken.) We werden vriendelijk verzocht om in een andere rij te wachten. We raakten aan de praat met een Zuid-Afrikaan die Friese paarden meenam naar Zuid-Afrika deze reis. Toen we eindelijk aan de beurt waren zei het meisje achter de balie doodleuk dat de vlucht met 10 plaatsen overboekt was en dat we er maar op moesten rekenen dat we die dag niet naar Zuid-Afrika konden vliegen!! Het duurde even totdat het tot ons doordrong, we hadden maanden geleden geboekt en betaald en dan zouden we nu ineens niet mee mogen? Daarnaast hadden we vooral voor de eerste dagen een strak reisschema en zouden we in Johannesburg door iemand worden opgehaald. We konden dus ook niet zomaar een dag later vertrekken. Onze bagage werd wel ingecheckt maar kreeg een rood WL (wachtlijst) label. We moesten maar naar de gate gaan en dan zouden we het daar wel horen. Nou fijn… komen er mensen om je uit te zwaaien, kan je gelijk doorrennen naar de gate! Eenmaal bij de gate stond er wéér een enorme rij en konden we weer achteraan sluiten. Onze Zuid-Afrikaanse paardenvriend kwam niet door de douane. Misschien niet zo gek met een sporttas vol met hoefijzers.. Maar uiteindelijk kreeg hij ze toch mee. 5 minuten voordat het vliegtuig vertrok hoorden we dat we toch mee konden. Zelfs de businessclass was helemaal volgeboekt en een meneer mocht mee in de cockpit. Met een beetje schuiven konden we zelfs nog naast elkaar zitten. Nou als dit de hele vakantie zo zou gaan dan belooft dat nog wat.. Na een goede vlucht (helaas zonder entertainmentprogramma want we zaten te ver van een schermpje af) stond onze gastheer Peter van der Akker ons al op te wachten. Ons eerste logeeradres was in de Kensingtoncottages van Peter.
Maandag 15 oktober | Johannes-Hazyview 25 °CVandaag is het al lekker weer. Met verse broodjes van de bakker schotelde Peter ons een heerlijk ontbijt op zijn terras voor. Onze auto werd deze ochtend ook gebracht. Voor Swaziland en Lesotho hadden we een landenbrief nodig. Deze was de meneer van Budget vergeten, dus hij kon weer terug. Tegen het eind van de ochtend reed Peter voor ons uit naar een winkelcentrum vanwaar we makkelijk Johannesburg uit konden rijden. Hier hebben we gelijk wat boodschappen gedaan bij de Hyperama, dit was zo’n enorme supermarkt die wij uit Frankrijk kennen. Je kon er echt van alles krijgen. Hier hebben we een nieuwe landenstekker gehaald. Deze hadden we in Nederland al gekocht, maar die paste niet. (Dat schijnt in 99% van de gevallen zo te zijn in ZA, als je dus nog gaat, dan kan je beter een stekker in ZA kopen..) We hebben ook gelijk een simkaartje gehaald voor in onze mobiel bij MTM. Nu konden we goedkoop naar Nederland bellen en smsen. Tegen 11.15 uur konden we eindelijk richting Hazyview vertrekken. Gelukkig is het niet zo druk op de wegen als in Nederland, want dat links rijden is in het begin nog best lastig. Het voelt heel onnatuurlijk. In Dullstroom stoppen we om te lunchen. We eten allebei een hamburger bij de Flying Dutchman. Vanaf Lydenburg gaat de weg door de bergen. Er is hier ontzettend veel afgebrand. In juli dit jaar werd dit gebied geteisterd door bosbranden. Dat is nog goed te zien en hier en daar smeult en brandt het nog of weer. Om 16.45 uur komen we ruim voordat het donker wordt aan bij Ant & Elephant. Hier hebben we een heel huis met twee slaapkamers voor ons alleen. Het ziet er allemaal heel mooi en netjes uit. ’s Avonds eten we in het restaurant garnalen als voorgerecht en heerlijke spareribs. Het toetje was minder een succes. Er zat een oranje vrucht in dat volgens de ober perzik was. Het leek ons eerder iets van papaja ofzo, in elk geval écht niet lekker en we zullen het de komende drie weken nog vaak op ons bord krijgen.
Dinsdag 16 oktober | Panoramaroute-Pezulu 23 °CNa een ontbijt met bacon en eggs vertrekken we om 9.00 uur vanaf Ant % Elephant. Vandaag staat de Panorama route op het programma. We rijden verkeerd waardoor we in Hazyview terecht komen. Hier kunnen we gelijk even boodschappen doen en willen we pinnen, maar dat lukt niet wat de pinautomaat is buiten werking. In onze reisbeschrijving die we van dag tot dag hebben meegekregen zien we dat er een Cultural Village op onze route ligt met daar een dagelijkse markt. Helaas rijden we het bord van de afslag voorbij. De borden staan hier pas óp de kruising, waardoor je soms iets over het hoofd ziet. Nou ja, er komen vast nog wel meer markten deze weken. Dan maar richting de MacMac watervallen. Volgens de eigenaar van Ant & Elephant zijn deze watervallen vlakvoor Graskop duidelijk aangegeven, ah en daar zijn we alweer in Graskop!! Nou het gaat goed vandaag, op deze manier zien we helemaal niks van de bezienswaardigheden die op de Panoramaroute liggen. Graskop ziet er ook wel leuk uit en we stoppen even bij wat souvenir winkeltjes. Hier slaan we onze eerste slag. We proberen gelijk nog even te pinnen maar het lijkt erop dat er een storing is, want hier kunnen we ook niet pinnen. Dan gaan we verder naar de volgende trekpleister “Gods Window” dit is een mooi uitzicht door een kloof, zoals God naar de aarde zou kijken (met een beetje fantasie) Maar ja, het zit ons niet mee, want ineens zit het potdicht van de mist. Je ziet maar zo’n 10 meter vooruit en natuurlijk rijden we het bordje met uitkijkpunt “Gods Window” ook straal voorbij. Hier was toch niets te zien, dus we rijden maar verder. We dalen weer wat en komen uit de bewolking, dan zien we een bordje ‘Berlin Falls” zullen we dan toch nog een waterval zien vandaag? Ja hoor, we rijden er zonder problemen naar toe. Het is er niet echt druk, maar er zijn wel een paar toeristen, dus we besluiten om maar even richting de waterval te lopen. Het is met recht een waterval! Dan liggen de beroemde “Potholes” ook nog op onze route vandaag. We moeten een kaartje kopen om het park van de Blyde River Canyon te mogen bezoeken. Busladingen vol komen hier naar de uitgesleten gaten door het water in de stenen kijken (de zgn Potholes) Er is dan ook van alles omheen georganiseerd. Een marktje en dansers. We moeten wel erg lachen om de dansende vrouwen. Als versiering of accessoire gebruiken de dames een plumeau! Errug traditioneel inderdaad.. Tot slot komen we langs de drie Rondavels. Dit is een rotspartij die eruitziet als drie rondavels (traditionele ronde Afrikaanse huisjes). Dit is echt een fantastisch uitzicht! Dan wordt het tijd om onze slaapplaats voor die nacht op te gaan zoeken. We slapen die komende twee nachten in een boomhut in Pezulu. Pezulu ligt in een Private Gamereserve Timbavati, dit is een klein afgeschermd wildpark. We kregen een warm welkom van Charmaine, een hele aardige Zuid-Afrikaanse. We zijn echt helemaal super enthousiast bij het zien van onze boomhut in de Amarula boom. Het is super luxe! We hebben zelfs een eigen badkamer met een toilet, warm water en een douche! We ploffen neer met een wijntje op onze eigen veranda meters boven de grond. We hebben geluk dat we de laatste boomhut hebben in het parkje met zes boomhutten (ver weg van de rest) daarom lopen er bij ons de meeste dieren. Al gauw zien we impala’s en zebra’s. Dit is echt genieten! Gelukkig zijn we hier twee dagen om van al het moois te genieten. ’s Avonds drinken we voor het eten nog even wat in de bar, daarna schuiven we met z’n allen aan voor het diner in ‘de boomer’. Hier zitten we rond het kampvuur aan keurig gedekte tafeltjes. Maria de kokkin vertelt ons wat er die avond op het menu staat; boboti, rijst, pasta, bloemkool en salade. Als toetje kregen we een bakje met een kruimelig goedje erin. Dit was een soort verkruimelde cake met brandewijn en room, super lekker! Daarna maar weer naar de bar en vervolgens klommen we onze boom weer in.
Woensdag 17 oktober | Gamedrive en Krugerpark 33 °C Vandaag worden we om 5.00 uur gewekt door Mike, onze gids voor de gamedrive vanmorgen. We waren allang wakker. Om 4.30 uur wordt het al licht en we zitten hier midden in de natuur met al z’n vreemde geluiden en vogels die ’s nachts niet slapen. Het was een drukke bedoening onder en op onze hut vannacht en dat verstoort wel een beetje je slaap. De brommende leeuwen hadden deze nacht iedereen uit hun slaap gehouden. Er waren deze ochtend niet meer mensen te porren voor een gamedrive dus we gingen samen met Mike op pad. In het Giraffe Camp een kwartiertje verderop hebben we heel wat dieren gezien. Impala’s, giraffes en met kleintjes, njala’s struisvogels, buffels, wildebees, zebra’s een zeevisarend, witrugier en nog veel meer. Als we om 9.00 uur terugkomen ontbijten we gauw en dan vertrekken we samen naar het Krugerpark dat een klein uurtje rijden verderop ligt. In het Krugerpark kan je zelf met de auto rondrijden om wild te kijken. We hebben deze middag ongeveer 100 km door het Krugerpark gereden. Het was vandaag erg warm en dan kan je beter heel vroeg of aan het einde van de dag wild spotten, maar onze oogst voor vanmiddag was toch goed! We hebben naast een heleboel dieren die we ’s ochtends ook al gezien hebben nu ook olifanten gezien. Terug in Pezulu hebben we nog even lekker op de veranda van onze boomhut gezeten en daarna weer richting de bar en het avondeten rond het kampvuur. ’s Avonds is het weer erg gezellig in de bar met Charmaine en Ronny achter de bar. Vannacht waait het heel hard, onze Amarulaboom kraak aan alle kanten, maar we hebben heerlijk geslapen.
Donderdag 18 oktober | Krugerpark 28 °C Na het ontbijt in Pezulu vertrekken we weer richting het Krugerpark. Via Satara rijden we naar pretoriuskop. De malaria tabletten beginnen bij Ingeborg op te spelen en dat is niet erg prettig. Helaas is het Krugerpark niet dik bezaaid met wc’s.. vandaag is het ook weer warm, maar we zien toch nu ook wel weer veel dieren. Vandaag zien we ook onze eerste neushoorns en zelfs 3 cheeta’s! Vandaag zien we ook weer veel olifanten die zelfs met een kleintje over de weg lopen. We slapen vannacht in het Krugerpark in het Rest Camp Pretoriuskop. Dit was een ontzettend groot park, wij kregen er een beetje het Center Parcs idee bij. Allemaal dezelfde huisjes in keurige cirkels gebouwd. Het huisje was ook niets bijzonders en het ergste was dat er ook geen wc-papier was! Gelukkig waren we daarop voorbereid. ’s Avonds aten we in het buffetrestaurant. We gingen vroeg naar bed want de volgende dag moesten we alweer om 4.00 uur op voor onze bushwalk. Ja echt fijn hoor vakantie!
Vrijdag 19 oktober | Bushwalk en Swaziland Kruger 26 °C Swaziland 14 °C Om half 5 schrok ik wakker. We hadden de wekker toch om 4.00 uur gezet? Maar we waren zo vroeg naar bed gegaan en ik hield mijn horloge op de kop en het was pas 22.00 uur! Lekker nog een hele nacht dus! Om 4.00 uur ging toch de wekker. De vorige dag hadden we broodjes en salami gehaald voor het ontbijt. Michiel is een goede ontbijter, maar ik was blij dat onze Sultana voorraad nog niet op was. Een prima ontbijt op dit tijdstip. We hadden ons ingesteld op een wandeling van 4 uur. Eigenlijk best lang voor zulke ongeoefende wandelaars als wij. Maar gelukkig gingen we eerste een uur met de auto rijden dus dat scheelde alweer twee uurtjes lopen. Voordat we eindelijk op pad gingen was er nog een probleem dat de groep 1 persoon te groot was en dit zou de veiligheid van de hele groep in gevaar brengen. . We gingen ‘gezellig’ met een groep Nederlanders die samen met een busreis waren. In totaal waren we met negen. Maar toen de rangers ineens doorhadden dat ze de Nederlandse reisleidster kenden was het geen probleem en mochten we allemaal mee. Toen was het ook niet meer gevaarlijk.. Aangekomen op een openplek gingen we allemaal de auto uit. De rangers laadden hun jachtgeweer en we kregen veel instructies. We moesten allemaal achterelkaar lopen en we mochten niet praten. Als we één van de dieren van de big five tegenkwamen dan mochten we beslist geen foto’s maken totdat we hoorden dat het veilig was. Al gauw stonden we oog in oog met twee neushoorns. Toch best spannend hoor zo zonder bescherming van je auto. Gelukkig waren ze ons goedgezind en konden we veel foto’s maken. Ineens kwamen er allemaal aasgieren over vliegen. We klommen een heuvel op om te zien waar de aasgieren landden. Wij gingen daar een kijkje nemen. Er zaten we 40 gieren de laatste restjes van een dode buffel op te eten. Deze buffel was twee dagen geleden door de leeuwen gedood. Aangezien we ook nog versie pootafdrukken van de leeuwen zagen gingen we daar ook naar opzoek. Helaas hebben ze zich niet laten zien. Toen we weer terug kwamen bij de Jeep had een andere ranger ontbijt voor ons gebracht. Eindelijk eens geen bacon en eggs maar chocoladerepen, pakjes drinken, gedroogd fruit en we proefden hier voor het eerst biltong. Billtong is gedroogd en gezouten vlees van springbok, rund of koedoe. Erg lekker! We hebben dit de rest van de vakantie vaak als snack gegeten. Toen we terug kwamen van onze bushwalk gingen we direct richting Swaziland. Bij Jippies Reef gingen we de grens over, dat ging nog niet zomaar. Hiervoor hebben ze een hele procedure die je helemaal moet ondergaan, anders kom je het land niet in. We kregen eerst een bonnetje, daarmee moesten we naar een loket waar we een stempel kregen voor in ons paspoort. Toen moesten we bij de slagboom het bonnetje inleveren. We mochten door de slagboom en daarna moesten we weer naar een ander loket om nog een stempel te halen voor in het paspoort. Daarna moesten we weer naar een ander loket om 50 Rand roadfund te betalen. Gelukkig kregen we wel weer een bonnetje, dat moesten we weer afgeven aan een andere slagboommeneer en toen konden we eindelijk verder! Gelukkig was het niet zo druk, anders ben je wel een paar uurtjes zoet bij de grens naar Swaziland. Direct nadat we de grens over waren merkten we al een verschil met Zuid-Afrika. Er liepen hier ontzettend veel kinderen op en langs de weg. En overal stonden stalletjes met souvenirs langs de kant van de weg. Kleine kinderen met bananenbladeren omgebonden stonden langs de kant van de weg. Echt heel erg zielig. We zijn maar nergens gestopt. Toen we in het Mlilwane Wildlife Sanctuary kwamen was alles ineens heel anders. Geen gebedel meer maar alleen ontzettend mooie natuur en complete stilte. Vandaag hadden we voor het eerst beschikking over internet. We hebben even onze site geupdated, maar de computer was zo traag dat dat nog niet meeviel. ’s Avonds hebben we gegeten met een stel dat we in Pezulu ontmoet hadden. Het was erg gezellig en we zijn tot sluitingstijd blijven zitten.
Zaterdag 20 oktober | Onderweg naar Winterton 26 °CVandaag zijn we om 6.00 uur opgestaan want er staat een lange reis op het programma. In onze routebeschrijving staat dat we 435 km moeten afleggen, maar een kijkje op onze kaart vertelt ons dat dit niet zo is. We schatten op zo’n 700 km en dit blijkt achteraf nog langer te zijn.. Jammer, want nu kunnen we geen wandeling meer maken in Mlilwane. Hier kan je zonder begeleiding wandelen en nijlpaarden en krokodillen bekijken. Wij hebben alleen tijd om nog even een paar foto’s te maken en dan moeten we echt verder. Gelukkig is de procedure om Swaziland uit te gaan niet zo ingewikkeld als die van binnenkomst. We krijgen wel eerst een bonnetje waarmee we een stempel in ons paspoort kunnen halen. Daarna konden we direct de slagboom door en waren we weer in Zuid-Afrika. Bij Durban zijn we stil van de enorme sloppenwijken. Enkele honderden meters hiervandaan staan de duurste villa’s. Een groot contrast wat je hier sowieso veel ziet. Gelukkig lukt het ons om voor donker in Winterton bij onze guesthouse Ardmore aan te komen. Ardmore is een boerderij met een aantal kleine rondavels. We worden hartelijk ontvangen door de eigenaars Sue en Paul met thee en Engelse scones. Voordat we met alle gasten aan tafel schuiven lezen we nog even een boekje bij de openhaard in de boerderij. We krijgen aardappelsoep, lamsbout, pasta, doperwten en gepofte aardappels. Na het eten kijken we met z’n allen de finale Rugby de Zuid-Afrikaanse Springbokkies tegen Engeland. Dit is netzo populair als ons WK voetbal, het hele land was dan ook in rep en roer. Sue is Engelse en ze verzekert ons als we juichen voor ZA dat we geen ontbijt krijgen. Helaas voor Sue wint ZA met grote voorsprong. Een onbegrijpelijke sport dat rugby..
Zondag 21 oktober | Amphitheater Drakensbergen 31 °C Vandaag kunnen we eindelijk eens een beetje uitslapen. Om 9.00 uur ontbijten we op de veranda en natuurlijk krijgen we ook nu weer een Engels ontbijt. Vandaag willen we een bezoek brengen aan het Amphitheater. Dit is een bergwand van 500 meter hoog en 5 km lang. We hebben geluk want vandaag is dit prachtige uitzicht weer voor het eerst te zien de afgelopen 3 weken was het te slecht weer. Het was even zoeken om het park te vinden maar uiteindelijk is het gelukt. We maken een praatje met de parkeerwachter die zo aanstekelijk lachte dat we er de slappe lach aan over hielden. We hebben een eindje gewandeld maar eigenlijk was het veel te warm. Toen we terugkwamen bij Ardmore hebben we heerlijk geluncht in de teagarden, gerookte forel met salade en toast. We kwamen aan de praat met een Hollands stel. Inmiddels begon het keihard te onweren, dus hebben we de haard maar weer aangestoken en de rest van de middag met z’n vieren wijn gedronken tot het eten. Het eten viel vandaag wat tegen. Er stond geen lam op het menu maar een runderstoofpotje. Helaas was het overgebleven lamsvlees van de vorige dag er ook doorheen gemikt. We hebben voor vannacht een nieuwe rondavel gekregen. Deze was veel groter dan die van gisteren. We hadden nu een bad een hemelbed en een openhaard! Wat een luxe.. jammer genoeg was het nog maar voor één nachtje. We deden nog een poging om de openhaard aan te steken maar het hout was zo vochtig dat het niet wilde branden.
Maandag 22 oktober | Golden Gate National Park 19 °C Na het ontbijt gingen we richting Golden Gate National Park. We hadden gehoord dat je geen eetgelegenheden hebt in Golden Gate en zelf moet koken. Daarom gingen we eerst maar even boodschappen doen in Bergville. Onderweg komen we langs het Basatho Cultural Village. Aangezien we nog maar weinig cultureels hebben gedaan besluiten we hier een kijkje te nemen. We zijn de enige bezoekers. Volgens onze gids kwamen er wel meer dan 1000 bezoekers in de week. Nou ja, nu even niet blijkbaar. We hadden onze eigen gids die de boodschapper van het opperhoofd vroeg of we het dorp moesten bekijken. De boodschapper ging dit ook echt vragen! (wat een theater!) Gelukkig mochten we het dorp in, dit was natuurlijk geen verrassing voor ons. We moesten samen met het opperhoofd bier drinken als welkom. Dit was geen goed idee, roze melkachtig bier en het was VIES!!! Echt niet normaal! Volgens onze gids moesten wij het wel lusten aangezien we ook Amstel dronken in Nederland. Dit was echt geen vergelijking hoor! Na ons welkom mochten we direct door naar de medicijnman. Michiel moest stenen gooien en de medicijnman wilde wel vertellen wat hij zag maar dan moesten we wel eerst betalen. Daar werden we wel een beetje moe van, je moet echt overal voor betalen. We zullen dus nooit weten wat de medicijnman zag in de stenen. Verder werden we nog allebei in traditionele kleding gestoken en bekeken we nog wat huisjes. Daarna gingen we weer op pad naar Glen Reenen onze slaapplaats voor vannacht. Toen we hier aankwamen hebben we nog wat vlees gekocht in het winkeltje voor in onze pasta. Daarna gingen we nog een stukje wandelen, maar dat duurde niet zo lang. Er barstte een enorm onweer los. Dit heeft van 15.00 uur tot 22.00 uur geduurd. Regen, hagel, storm.. het ging als een gek te keer buiten. Michiel maakt de pasta klaar en ik schrijf de kaartjes. Gelukkig hebben we vandaag tv en kunnen we even televisie kijken. We kijken de Zuid-Afrikaanse versie van Idols en gaan dan maar vroeg slapen. Ik ben de hele nacht ziek geweest, de Norrit was niet aan te slepen. Inmiddels was ik al gestopt met de Malariatabletten want daar leek ik ook al niet tegen te kunnen. Overgeven was een enorme opluchting. Waarschijnlijk was ons vlees toch niet helemaal goed meer. Het smaakte al een beetje vreemd en achteraf was het ook over de datum! Stom stom, we waren de hele tijd zo voorzichtig met eten en dan ging het toch nog mis terwijl we het zelf klaargemaakt hadden notabene..
Dinsdag 23 oktober | Lesotho 20 °C Na een beroerde nacht sla ik graag het ontbijt over. Michiel maakt toast zonder eieren want die kunnen we inmiddels niet meer zien! Vandaag gaan we op weg naar Lesotho. Van de Nederlandse gids die we tijdens de bushwalk spraken vertelde ons dat het vrij gevaarlijk was in Lesotho en we ervoor moesten zorgen dat we daar niet hoefden te tanken. We moesten sowieso liever niet de auto verlaten voordat we op onze bestemming Malealea kwamen. Daarnaast was het soms ook lastig om de grens over te komen. Het was dus wel spannend wat we mee gingen maken vandaag. Op advies van de Nederlandse reisleidster gingen we bij Maseru de grens over. Het was er een drukte van belang en iedereen liep met stapels papieren. Wij hadden geen papieren en gingen daarom maar naar het loket departure. Hier kregen we een stempel in ons paspoort en konden direct doorrijden. Waar iedereen al die drukte om maakte was ons niet helemaal duidelijk. Lesotho is qua natuur echt prachtig! Maar wat een armoede.. Toen we aankwamen Malealea hadden we zoiets van uuhh tja.. we waren onze hele vakantie natuurlijk ook al gigantisch verwend met luxe Bed en Breakfasts. Maar toen we beseften dat deze backpackers lodge helemaal gerund werd door de plaatselijke bevolking en de opbrengsten ook naar de bevolking ging hadden we er gelijk vrede mee. Eigenlijk had het ook wel weer wat dat primitieve. En wat is nou primitief, we hadden weer ons eigen huisje met een lekker bed en een douche. Er was alleen maar stroom van 17.00 uur tot 22.00 uur. En water was er al de pomp het deed bleek later. Vandaag was het erg regenachtig en trokken er verschillende onweersbuien over. We gingen even rondhangen bij de receptie wat meer mensen deden. Ik was nog steeds redelijk beroerd en heb heel wat kopjes thee gedronken die middag. We raakten alweer aan de praat met verschillende mensen. Dat maakt het reizen ook erg leuk. Overal ontmoeten we gezellige mensen waar je uren mee kunt praten. Je kunt elkaar tips geven over dingen waar je al bent geweest en natuurlijk passeren veel sterke verhalen over het Krugerpark de revue. Mick de eigenaar van Malealea spoort ons aan om een kijkje te nemen in het drop. De mensen zijn daar toeristen gewend en je kunt daar veilig rondlopen. We zijn enkele meters op weg als een jongetje van een jaar of 11 zich voorstelt als Jack en vraagt of hij onze gids mag zijn. Natuurlijk mag dat. Jack spreekt goed Engels en vertelt veel over het dorp en zichzelf. We kopen nog een souvenirtje in het winkeltje. Ik maak nog wat foto’s van drie kleine meisjes. Ze vinden het echt geweldig om op de foto te gaan en gaan er echt voor staan. Ik geef ze allemaal een Sultana koekje. Ineens komen er uit alle hoeken en gaten kinderen aanrennen die ook wel een koekje lusten. Jack loopt niet mee tot onze lodge. Later blijkt dat Jack een illegale gids is die niet in het gidsensysteem zit. Nou ja, voor ons maakt het niet zoveel uit. Jack heeft weer wat verdiend vanmiddag. ’s Avonds komt er een koor zingen uit het dorp en treedt Jack op met zijn band. Ze spelen op eigen gemaakte instrumenten, heel knap om van afval nog een instrument te maken. Daarna schuiven we bij de mensen aan die we vanmiddag ontmoet hebben voor het eten. We aten vanavond beef-stew, rijst, pap, groenten en worteltjestaart als toetje.
Woensdag 24 oktober | Lesotho Ponytrek 26 °C Vandaag staat onze ponytrek op het programma. We hadden een toch van 6 uur geboekt, maar aangezien het tot nu toe elke middag keihard onweert en voor Michiel 6 uur paardrijden ook wel een beetje lang is hebben we besloten een tocht van 4 uur te doen. Om 9.00 uur vertrekken we. Ik liep zo te stralen dat ik eindelijk weer ging paardrijden dat een Zweedse dierenarts tegen mij zei: “Jij gaat zeker paardrijden vandaag!” Samen met een Nederlander en zijn Lesothose vriendin en een gids doen we de tocht. De paardjes zien er erg dun uit en de gids slaat ze constant met een stok. Echt heel erg zielig. Buiten dat was de tocht erg mooi. Het gebied was schitterend. We kwamen alleen over paadjes waar ik Mascot voor geen goud overheen zou sturen. Deze pony’s waren het gewend en klauterden als berggeiten de steile paden op met losliggende stenen. We hadden een stop bij een waterval. Het laatste eindje moesten we zelf klauteren. Een aantal mensen uit het dorp letten op de pony’s. Voor de terugweg ruilen Michiel en ik van pony, Cista was nogal eigenwijs en draafde constant vooruit. Djoensie de pony waar ik op reed was wat braver. ’s Middag konden we lekker een boekje lezen in de zon. ’s Avonds hadden we onze eerste braai met een heerlijke T-bonesteak en gebakken aardappelen.
Donderdag 25 oktober | Graaff-Reinet 25 °C Vandaag vertrekken we om 8.00 uur uit Lesotho. We gaan vandaag naar Graaff-Reinet, dit ligt ongeveer 500 km verder op. We gingen bij Van Rooyenshek de grens over terug naar Zuid-Afrika. We hadden wederom geen problemen. Na een stempel in ons paspoort konden we zo weer door. De routebeschrijving van vandaag klopt niet helemaal, maar gelukkig hebben we ook nog onze eigen kaart en hersens en vinden we de weg wel. We komen over een zandweg die 65 km lang is, dat schoot niet zo op. Hier zagen we ook onze eerste schildpad en zelfs een slang. Het was een saaie rit met al hoogtepunt een heerlijke hamburger met frietjes tussen de middag. In Graaff-Reinet aangekomen klopt weer de routebeschrijving niet. Maar gelukkig vonden we ook nu snel onze Bed & Breakfast De Lazy Zebra. We hebben wat door het stadje gewandeld en onze site bijgewerkt in een internetcafé. ’s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij The Coldstream restaurant. Dit is echt een absolute aanrader. We waren gelukkig vroeg want er was nog maar één tafeltje vrij. Als voorgerecht hadden we gamba’s met salade en als hoofdgerecht had Michiel biefstuk, struisvogel en springbok. Mijn maag was nog niet helemaal op orde dus ik ging voor de kip met honing mosterd saus. Het was echt heerlijk! We hebben gelijk voor de volgende avond gereserveerd.
Vrijdag 26 oktober | Graaff-Reinet Mountain Zebrapark 22 °C Voor de verandering hadden we eens een continental breakfast. Bacon en eggs waren tegen meerprijs! Wij waren allang blij dat we dit een keer konden overslaan. Vandaag staat het Mountain Zebrapark 130 km verderop op het programma. Hoewel er ongeveer 350 zebra’s in dit park leven hebben we er maar een paar gezien. Eigenlijk viel het park behoorlijk tegen. Er waren niet veel dieren te zien en het landschap was heel kaal en eentonig. We zijn te veel verwend met het Krugerpark en Timbavati denk ik. Vlak voordat we het park uitreden zaten er een paar Vervet aapjes aan de kant van de weg. Er stond ook een struisvogel bij. Eindelijk was er weer wat te fotograferen, dus dat deed ik ook. Meneer de struisvogel was hier alleen niet zo van gediend. Hij begon met zijn vleugels te slaan en kwam op de auto af. Ik heb het raampje maar dichtgedraaid en we reden een stukje vooruit. Nou toen kwam hij achter ons aan hoor! Hij was boos! Het was wel een leuk gezicht. Pas toen we ver genoeg uit z’n territorium waren liet hij ons met rust. Rond de middag waren we weer terug in Graaff-Reinet. Hier hebben we een wandeling door de oude binnenstad gemaakt. We hebben ook het Graaff-Reinet museum bezocht. Tussendoor zijn we nog even het internetcafé binnen gewipt om de iPod op de laden aan de computer en om de site bij te werken. Tegen het einde van de middag hebben we nog even kunnen relaxen op ons terras met thee en chocolade. Chocolade maken kunnen ze erg goed in Zuid-Afrika trouwens. ’s Avonds hebben we weer heerlijk gegeten bij The Coldstream restaurant. Nu kozen we samen voor een seafoodplatter met schol, garnalen, mosselen, inktvis en frietjes. Als toetje tiramisu en chocolademousse.
Zaterdag 27 oktober | Addo 34 °C Na het ontbijt vertrokken we om 9.00 uur naar Addo. Om 9.15 uur was het al 26 °C! Graaff-Reinet ligt in een semi-woestijn gebied en dat is goed te merken aan de temperatuur. Onderweg deden we boodschappen in het plaatsje Cookhouse. Toen we de auto parkeerden kwam er gelijk een zwerver aan. Hjj was nogal boos en hield een heel verhaal waar we geen woord van konden verstaan. We hebben hem maar genegeerd en zijn de winkel in gegaan. Toen we terugkwamen zaten alle ruiten nog in de auto en was de zwerver weg. Tegen 12.00 uur kwamen we aan in Addo bij onze guesthouse Stellenhof. Inmiddels was het bloedheet en hadden we geluk dat we direct het zwembad in konden duiken. We hebben even gezwommen samen met een van de Rottweilers die daar woonden. We lagen in de zon maar dat was eigenlijk te warm en ondertussen misten we al het moois in Addo Elephant Park. Al gauw zaten we dus weer in de auto richting het Elephant Park. Helaas was het ook voor de dieren te warm en die hielden zich vanmiddag goed schuil. We hebben een groepje olifanten en wat zebra’s gezien. Ach, morgen hebben we nog de hele dag. Misschien zien we dan eindelijk leeuwen want die zitten hier ook! Op onze weg terug vragen we bij de Orange Elephant (een backpackers lodge) of we hier vanavond kunnen eten. Dit was ons aangeraden door een Nederlandse groep die net vertrok bij Stellenhof toen wij aankwamen. Bij Stellenhof kan je niet eten, dus dat moet buiten de deur. Tot nu toe hebben we niet ’s avonds in het donker hoeven autorijden maar daar komen we vanavond niet onderuit. En dan moeten we ook nog langs de krottenwijk van Addo! Gelukkig viel het allemaal erg mee en hebben we geen problemen gehad. Het eten kon niet tippen aan The Goldstream van de afgelopen dagen, maar het was best te eten.
Zondag 28 oktober | Addo Elephant Park 20 °C Vannacht heeft het de hele nacht geregend, dit was ook gelijk te merken aan de temperatuur. Om 8.00 uur schoven we aan voor het ontbijt. Weer bacon & eggs maar ook heerlijke verse sinaasappelsap en fruitsalade. Om 10.00 uur waren we weer in Addo Elephant Park. Aan het begin van het park hing een kaart waarop je kon aangeven waar je welke dieren had gezien en hoe laat. Deze ochtend waren er leeuwen gezien, dus wij gingen daar ook maar een kijkje nemen. We hebben de hele dag rondgereden (100 km!) maar weer zagen we geen leeuwen! We zagen wel een zwarte jackhals met puppies en een kudde met 25 olifanten met kleintjes erbij. Dat maakte wel weer veel goed. Natuurlijk zagen we ook weer veel dieren die we al zoveel gezien hadden (zebra’s, impala’s, koedoe’s, struisvogels, warthogs, schilpadden..) ’s Avonds aten we weer bij de Orange Elephant. We hadden maar weer gereserveerd voor de zekerheid. Toen we aankwamen was het restaurant en bargedeelte dicht. Maar in de tuin brandde er een groot vuur. Op zondag was het eigenlijk dicht, maar we konden wel mee bbq-en met de familie. Er kwam ook nog een Canadees aanwaaien die ook mee kon eten. Als we ooit eens in Vancouver kwamen dan konden we Rawn bellen voor een rondleiding. En zo maak je dan overal weer vrienden :-).
Maandag 29 oktober | Port Elizabeth, Kaapstad, Stellenbosch 33 °C Vandaag gaan we een stukje vliegen! We hadden afgesproken dat we om 7.00 uur konden ontbijten. Dit was alleen niet aan de ontbijtploeg doorgegeven. Gelukkig maakten ze zonder morren een lekker ontbijtje voor ons klaar. Om 10.45 uur vlogen we vanaf Port Elizabeth (PE) naar Kaapstad. In PE was het ontzettend slecht weer. Hierdoor hadden we ontzettend veel turbelentie tijdens het vliegen. Gelukkig duurde de vlucht maar een uurtje en landden we veilig in Kaapstad waar het stralend weer was. Hier konden we gelijk weer een auto ophalen. Dit was alleen niet helemaal goed geboekt door onze reisorganisatie. Normaal vliegen veel mensen van Durban naar PE, wij dus van PE naar Kaapstad. Onze auto stond dus klaar in PE. Gelukkig was het geen enkel probleem en kregen we gauw een auto mee en een kaart van Kaapstad die we later nog hard nodig bleken te hebben. Toen alles geregeld was reden we naar Stellenbosch waar we om 14.15 uur aankwamen. We zaten voor het eerst in een hotel (Stellenbosch hotel). Dit bleek eigenlijk niet echt een hotel te zijn want we kregen een gigantisch appartement met twee slaapkamers, twee badkamers, een keuken met alles erop en eraan, een woonkamer en balkon. Aangezien we voor de volgende dag nogal een vol programma hadden besloten we om vanmiddag Stellenbosch te gaan bekijken. De relaxte sfeer viel ons meteen op. Stellenbosch is een universiteit stad en dat is goed te merken. We namen een kijkje in de beroemde ‘Ome Sammie se winkel’. Hier wordt echt alles verkocht wat je je maar kan bedenken. Antiek, boeken, snoep, kruiden, kleding, wijn, kunst etc etc. Daarna kwamen we op een souvenirmarktje, natuurlijk hebben we ons weer een prulletje aan laten smeren. Wel goed afgedongen natuurlijk! Toen werd het tijd om te proeven waar deze streek zo bekend om staat, namelijk wijn! Bij een wijnhuis zijn we neergeploft op het terras om heel deskundig een lekkere Chardonay uit te kiezen. We lopen nog wat in het winkelcentrum en doen boodschappen. Alles is hier al in kerstsfeer! We duiken ook nog even een internetcafé in. Wat is het leuk om alle reacties van iedereen te lezen op onze verhalen! ’s Avond hebben we nog lekker wijn gedronken met biltong op ons balkon. Daarna gingen we eten in het restaurant van ons ‘hotel’. Het eten was erg lekker! Als voorgerecht hadden we crostini’s daarna gebakken schol en als toetje crepes. We waren een beetje aangeschoten van alle wijn die middag en bij het eten. We vroegen de ober wat er voor muziek opstond, want er kwamen net twee leuke nummers voorbij. Het was een CD van Heartbeat’s een soort mega KnuffelRock. Dennis de ober had nog een kopietje in de auto en we kregen er zelfs een doosje bij! Nu hebben we een prachtige (uhum..) dubbel-CD met een doosje waar Dennis nog iets ingeschreven heeft voor ons. Wel erg lief van hem natuurlijk!
Dinsdag 30 oktober | Betty's Bay en Hermanus 32 °C Vandaag hebben we een druk programma. Pinguins kijken bij Betty’s Bay en Boulders, Walvissen spotten in Hermanus, en dan nog even naar de Kaappunt. We nemen een mooie weg langs de kust naar Hermanus. We besluiten om de snelweg terug te nemen. De weg is namelijk wel heel mooi, maar het schiet niet echt op. Als we naar Betty’s Bay willen dan moeten we dat gelijk doen, want op de terugweg komen we er niet meer langs. Betty’s Bay was ons aangereden in Addo omdat hier veel pinguins zitten en het niet zo toeristisch en commercieel is als in Boulders. In Betty’s bay zijn we inderdaad een van de weinigen die naar de pinguins komt kijken. De stank is nauwelijks te harden, dat is wel jammer. Maar na een tijdje raak je er zelfs een beetje aan gewend. We hebben veel foto’s gemaakt en nu heeft onze mascotte Pieter ook eens zijn soortgenootjes inhet echt kunnen zien. Na de pinguins gaan we richting Hermanus. In Hermanus kan je vaak walvissen zien zwemmen in de baai. We zitten al tegen het eind van het seizoen, maar als we geluk hebben dan zien we ze nog. En we hebben geluk want er liggen er een paar vlak aan de kust te spelen. Het is een mooi gezicht hoe ze met hun staarten op het water slaan. We lunchen gelijk in Hermanus aan het strand. Het is hier onwijs druk omdat er bussenvol toeristen gaan lunchen. Gelukkig was er ook nog een plekje voor ons. Eigenlijk staat de kaap ook nog op het programma voor vandaag, maar we hebben geen zin om ons te haasten en besluiten terug te rijden naar Stellenbosch en daar nog wat rond te lopen en meer wijn de proeven. We nemen ook een kijkje in de botanische tuin. Dit was een tip van twee meiden die we in Lesotho hadden ontmoet. Zij vonden Stellenbosch maar saai maar de botanische tuin geweldig. Wij vonden het nogal tegenvallen. ’s Avonds aten we weer in het restaurant bij ons hotel. De vorige dag waren er geen gamba’s maar die zouden er vanavond wel zijn. En ze waren er! Heerlijk gamba’s met spareribs gegeten. We nemen afscheid van Dennis en kruipen er vanavond vroeg in.
Woensdag 31 oktober | Kaap de Goede Hoop, Kaapstad 25 °C Op naar onze eindbestemming Kaapstad! We nemen eerst een kijkje bij de pinguins van Boulders aangezien we hier toch langskomen als we richting de kaap rijden. We kopen hier ook een leuke pinguin voor onze verzameling bijzondere pinguins. Dan gaan we naar de kaap. Hier doen we een wandeling van 1.5 uur van Kaappunt naar Kaap de Goede Hoop en weer terug. Deze wandeling kan ik echt iedereen aanraden want hij is prachtig! Het wandelen maakt hongerig en het is tijd voor de lunch. We hebben niet echt goed gekeken waar het restaurant is en we dachten dat die boven bij de vuurtoren op de Kaappunt is. Dus we klimmen weer omhoog. Voor niks blijkt later, want het restaurant is gewoon beneden bij de parkeerplaats! PPff nu hebben we helemaal wel een lekkere lunch verdiend. Na de lunch gaan we richting Kaapstad. We willen de route nemen via Cheapmanspeak. Die staat in alle reisboeken beschreven. Helaas is de weg volledig afgesloten omdat er stenen op de weg liggen. De weg gaat pas een maand later weer open. Nu moeten we een heel eind terug rijden en een enorme omweg maken. Inmiddels voelt Michiel zich knap beroerd. Ons logeeradres ligt aan de rand van Kaapstad maar wel in een druk gedeelte. Kaapstad heeft ook een verkeerscirculatieplan met enorm veel eenrichtingswegen. Gelukkig hebben we een detailkaartje van Kaapstad gekregen van budget, anders hadden we het nooit gevonden! We hebben we een stukje spook gereden, dat is geen aanrader trouwens. Maar het linksrijden is wel lastig als je ook nog eens goed moet kijken waar je heen moet.. Gelukkig hebben we geen ongelukken gemaakt. ’s Avonds hebben we ons maar met een taxi naar het Victoria en Alfred Waterfront laten brengen om te eten. Hier hebben we in een grillrestaurant gegeten. Michiel voelde zich steeds beroerder, we hebben het dus maar niet te laat gemaakt.
Donderdag 1 november | Kaapstad 20 °C Aan alles komt een einde en helaas ook aan deze vakantie. Aangezien we pas om 0.30 uur vliegen vannacht besluiten we vandaag eens lekker uit te slapen. Michiel is nog steeds niet lekker en wil de hele dag wel blijven liggen. Maar helaas heeft dit guesthouse houten vloeren die nogal kraken en slapen wij naast de ontbijtzaal.. Diegene die ’s ochtends het ontbijt klaarzetten is wel 100 keer heen en weer gelopen en toen in de eerste gasten aan het ontbijt begonnen konden we al helemaal niet meer slapen. Dan maar douchen en ontbijten. We kunnen hier onbeperkt internetten op het kantoor van de eigenaar. Hij vindt het niet erg, want dan hoeft hij niet te werken :-). Wij proberen vast via internet in te checken maar ook nu lukt het niet. Nog even de laatste reacties op de site lezen en dan stoppen we de spullen in de auto die we vandaag bij onze guesthouse laten staan. We lopen naar het Victoria en Alfred Waterfront waar we ons vandaag willen vermaken. Het V&A Waterfront is een haven die nog in gebruik is. Hierbij zit een enorm winkelcentrum en tientallen restaurantjes. Er is ook een zeeaquarium (Two Ocean’s Sea Aquarium) Het wordt zomer in Zuid-Afrika, daarom hangen de winkels vol met zomerspullen. Het winkelen valt wat tegen, het is ook niet echt heel goedkoop. Michiel koopt nog wel een mooie zonnebril bij Fossil. ’s Middags gaan we naar het Sea Aquarium. Daarna eten we vroeg bij The Greek Fisherman. En dan rijden we midden in de spits naar het vliegveld. We staan voor het eerst in drie weken weer in de file. Om 19.15 uur zijn we op het vliegveld waar we om 20.30 uur kunnen inchecken. Het wachten duurt lang tot 0.30 uur. Als we eindelijk in het vliegtuig zitten komt iemand van het grondpersoneel ons opzoeken. Hij vraagt naar onze tickets, nee he niet weer! Denken we. Gelukkig mogen we blijven zitten, bij het inchecken waren ze vergeten onze boardingpas in te nemen. We hadden een super luxe vliegtuig. Een kleine Boeing 777 met een inflight entertaiment system. Het was bijna jammer dat we ’s nachts vlogen want we konden zelf uit meer dan 100 films kiezen wat je wilde zien, of wat voor spelletje je wilde spelen of naar welke muziek je wilde luisteren. Na een rustige vlucht kwamen we om iets voor 11.00 uur aan op Schiphol waar mijn ouders ons op stonden te wachten. Zij hadden een paar uur geen kinderen op deze wereld rondlopen. Mike en Manon waren namelijk net opgestegen naar New Zealand! Het was fijn om weer terug te zijn. We doken gelijk de file in richting huis, het regende en was koud. Welkom terug in Nederland!
|